Wandelreis West-Georgië: 8 dagen kloven, regenwoud en de Zwarte Zee

Na het ontbijt rijd je in 2 tot 2,5 uur naar de kust; het is de enige keer dat je verhuist. De weg loopt door het laagland naar de kust, die je bij Koboeleti bereikt. Vlak voor de stad stop je op Green Cape, waar de plantkundige Andrej Krasnov vanaf 1912 een tuin op de helling boven zee aanlegde, ingedeeld naar herkomst: Japan, Mexico, Australië, de Himalaya. De verharde paden lopen op en af naar het water; reken op 2 tot 3 uur, of neem voor een deel het busje dat over het terrein rijdt. Vanaf de uitzichtpunten volg je de kustlijn naar het noorden. Aan het eind van de middag check je in Batoemi in, waar je vier nachten blijft. De boulevard met de palmen ligt op loopafstand en is je eerste avondwandeling.

Mtirala betekent 'de huilende', en de berg dankt die naam aan het weer: nergens in Georgië valt meer regen. Ca. 45 minuten landinwaarts zet de chauffeur je af bij het bezoekerscentrum, en daar begint het bos. Het is Colchisch regenwoud, een bostype dat de ijstijden overleefde, met varens tot je heupen en mos dat de stammen groen kleurt. De lus naar de Tsablnari-waterval is 7,7 km en klimt ca. 440 meter, verdeeld over de hele route in plaats van in één steile stap; reken op 3 tot 3,5 uur in je eigen tempo. Onderweg steek je de rivier over via een hangbrug. Het pad is vaak nat en glad, dus wandelschoenen met profiel en een regenjas, ook in augustus. Wie de lus niet loopt, wacht bij het bezoekerscentrum. Na zware regen ruilen we deze dag met de vrije dag 7. 's Middags ben je terug in de stad.

Ten zuidoosten van Batoemi loopt het dal van de Machakhela tot tegen de Turkse grens. Het nationaal park daar is bijna helemaal bos: kastanje, beuk, haagbeuk en els, met Colchische buxus in de ondergroei. Het Mtavarangelozi-pad, genoemd naar de aartsengel, is 9 km lang en kost ongeveer 4 uur. Het klimt gestaag door het bos naar een open plek, waar je bij helder weer over het dal tot aan de kust kijkt. Draag wandelschoenen en neem water voor de hele tocht mee; onderweg is er niets te koop. Wie het korter houdt, loopt het eerste stuk en keert om. Daarna rijdt de chauffeur je naar Makhuntseti, waar een waterval van tientallen meters in een kom valt, en loop je over de stenen boogbrug die naar koningin Tamar heet: bijna 30 meter lang, uit de twaalfde of dertiende eeuw, van gehouwen steen met kalkmortel. Per rit ben je ca. 1 uur onderweg.

Een dag zonder auto en zonder wekker, na drie wandeldagen. Het kiezelstrand ligt aan de rand van de boulevard; met waterschoenen loop je makkelijker over de stenen het water in. Wie wil zien hoe de stad tussen zee en bergen ligt, neemt optioneel de Argo-kabelbaan van de kade naar het plateau achter Batoemi. Met een taxi ben je in Gonio, 15 km zuidelijker, bij de muren van een Romeinse grensvesting met een museum op het terrein. En wie nog energie over heeft, rijdt optioneel per quad of buggy over de bospaden van Mtirala; je wordt bij het hotel opgehaald.

Hoe laat je weggaat, hangt af van je vlucht. Naar de luchthaven van Koetaisi is het ca. 2,5 uur rijden; voor Wizz Air, die rond kwart voor vier vertrekt, ga je rond elf uur uit Batoemi weg. Met Transavia, die om 21:45 uit Tbilisi vertrekt, heb je de ochtend nog aan zee en rijd je daarna ca. 4 tot 4,5 uur naar het oosten, met een lunchpauze halverwege. Voor de vlucht van Georgian Airways om 06:40 is de rit vanaf de kust die ochtend te lang; dan slaap je de laatste nacht in Tbilisi, en die nacht komt erbij. De vertrektijden zijn die van de zomerdienstregeling 2026.