Trektocht Mestia–Ushguli: 10 dagen te voet door Svanetië

De eerste etappe begint bij de deur van het hotel. Met je gids loop je het dorp uit en klim je over de flank van de vallei naar een kam, met de dubbele top van de Ushba in je rug. Reken op ongeveer 15 kilometer, ongeveer 1.000 meter stijgen en 600 meter dalen, en zes tot zeven uur onderweg, pauzes meegerekend. Het pad gaat door berkenbos en over hooiweiden en is op een paar stukken steil; bergschoenen met een stevige zool en wandelstokken maken het verschil. Op je rug zit alleen een dagrugzak met water, lunch, een regenjas en een warme laag. De rest van je spullen rijdt met een 4x4 over de weg naar Zhabeshi, een dorp dat over een paar gehuchten verspreid ligt. Je slaapt in het guesthouse van een familie en eet daar ook. Regent het de hele dag, dan neemt de bagagejeep je mee over de weg.

Op deze etappe zit de langste klim van de trek in één stuk. Uit Zhabeshi ga je door naaldbos, waar het naar hars ruikt, omhoog tot boven de boomgrens, en daar volg je een open kam met aan de ene kant het dal van Mestia en aan de andere kant de gletsjers van de Tetnuldi. Daarna daal je steil af naar Adishi. Samen is het ongeveer 12 kilometer, ongeveer 1.100 meter stijgen en 800 meter dalen, en zes tot zeven uur lopen. Neem op de afdaling de tijd en gebruik je stokken: de knieën doen hier het werk. Adishi is een gehucht van een handvol stenen huizen en torens op ongeveer 2.000 meter, waar nog maar een paar families wonen. Hangt de kam in de mist of dreigt er onweer, dan beslist je gids of je gaat. Adishi is ook per 4x4 bereikbaar, dus overslaan kan altijd.

Je vertrekt vroeg, omdat de rivier onder de Adishi-gletsjer in de loop van de dag stijgt. Na ongeveer een uur door het dal sta je aan de Adishchala, smeltwater van een paar graden boven nul. In de ochtend komt het meestal tot je knieën en waad je erdoor op waterschoenen of oude sportschoenen. Staat het hoger, dan gaat de oversteek te paard; dat regelt je gids ter plaatse en betaal je zelf. Daarna klim je ongeveer 800 meter naar de Chkhutnieri-pas op ruim 2.650 meter, met de gletsjer naast je. Boven waait het bijna altijd, dus stop een warme laag bovenin je rugzak. De afdaling via Khalde naar Iprari is lang. Alles bij elkaar is het ongeveer 18 kilometer en zeven tot acht uur lopen, de zwaarste dag van de reis. Is de rivier niet over te steken of dreigt onweer, dan brengt de jeep je met een lange omweg over de weg naar Iprari.

De laatste etappe is de lichtste. Vanuit Iprari volg je de Enguri stroomopwaarts, eerst over paden en dan over de onverharde weg, langs gehuchten met een kapel of een toren. Reken op ongeveer 13 kilometer, 400 tot 500 meter stijgen en vier tot vijf uur lopen; stevige wandelschoenen zijn genoeg. Halverwege de middag loop je het dal in waar Ushguli ligt: vier gehuchten boven de 2.100 meter, waar tientallen torens boven de huizen van natuursteen uitsteken. Eén ervan, Chazhashi, staat op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Achter het dal rijst de Shkhara op, met 5.193 meter de hoogste top van het land. Hier neemt je gids afscheid. Tegen de avond klim je naar de Lamaria-kerk op de heuvel aan de dorpsrand. Vraag in het guesthouse naar tashmijabi: aardappelpuree met kaas die erdoor wordt geroerd tot hij draden trekt.

In de vroege ochtend is de kans het grootst dat de Shkhara vrij van wolken is. Na het ontbijt loop je een eind de vallei in, richting de gletsjer, over een vlak pad langs de rivier. Tot het eerste uitzichtpunt is het ongeveer vier kilometer, en hoe ver je daarna doorloopt, bepaal je zelf; na vier trekdagen is omkeren ook een goed plan. Rond het middaguur stap je in de jeep. Die brengt je in ca. 2 tot 2,5 uur over de deels onverharde weg terug naar Mestia, naar hetzelfde hotel als voor de trek. De middag is vrij. Je kunt je rugzak uitpakken en op een terras gaan zitten, door het dorp naar het Svanetië-museum lopen, waar zilveren iconen uit de dorpskerken staan, of je met een 4x4 naar de meren van Koruldi hoog boven het dorp laten brengen; die rit is optioneel.

Na het ontbijt rijd je het dal uit, ca. 4 uur netto. Bij Jvari laat je de bergen achter je en ga je niet naar Zugdidi, maar naar het oosten. In Tsalenjikha breek je de rit met een stop bij de kathedraal, een werkende kerk met muurschilderingen uit de veertiende eeuw; schouders en knieën bedekt. Daarna gaat het door heuvels vol hazelaars naar Martvili, waar je halverwege de middag aankomt. Heb je nog zin in een wandeling, ga dan omhoog naar het klooster dat boven het stadje op een heuvel ligt; anders is de avond vrij.

Hoe deze dag loopt, hangt af van je vlucht. Bij een vertrek met Wizz Air (rond kwart voor vier, Koetaisi) of Transavia (21:45, Tbilisi) heb je de ochtend nog. De Martvili-kloof opent om tien uur, ruim voordat de touringcars komen, en een boottocht tussen de kalkwanden is dan optioneel; bij hoog water blijft het bij het pad langs de rand. Daarna rijd je ca. 1 uur naar de luchthaven van Koetaisi, of ca. 4 tot 4,5 uur naar Tbilisi, met een pauze onderweg. Voor Georgian Airways (06:40) is Martvili te ver: je verhuist deze dag al naar Tbilisi, en die extra nacht boeken we erbij. De vertrektijden zijn die van de zomerdienstregeling 2026.