Wandelreis Svanetië en Bordzjomi: 12 dagen gletsjers, kloven en bos

Na de lange rit houd je het bij één wandeling, en die is niet zwaar. Je chauffeur brengt je in een half uur naar het eind van de weg langs de Mestiachala. Vandaar is het drie kilometer naar de tong van de Chalaadi-gletsjer en drie terug, door berkenbos en over het grind van de rivierbedding, met zo'n 280 meter stijgen; de laatste kilometer gaat over rotsblokken. Daar ben je 2,5 tot 4 uur mee bezig. Het grind schuift onder je voeten, dus wandelschoenen met een stevige zool zijn beter dan sneakers. Aan het eind sta je voor een wand van ijs, grijs van het puin, waar de rivier onder vandaan komt. Zit de Ushba in de wolken, dan mis je de top, niet de wandeling. Voor de lunch sta je weer in het dorp; daarna heb je de middag voor jezelf.

Om acht uur rijdt er een jeep voor. De weg naar Ushguli is inmiddels grotendeels van beton, met een paar korte stukken grind. Voor de ongeveer 45 kilometer reken je per richting op 1 tot 1,5 uur rijden, eerst langs de Enguri en daarna door kale hooiweiden. Ushguli bestaat uit vier gehuchten boven de 2.100 meter, met torens tussen de huizen en de Lamaria-kerk iets hoger op de helling. Het gehucht Chazhashi is door UNESCO als werelderfgoed beschermd. Vandaar loop je de vallei in, richting de gletsjer van de Shkhara. Het eerste uitzichtpunt ligt op ongeveer vier kilometer, en wie doorloopt tot het ijs, zit op zestien kilometer heen en terug, met een geleidelijke stijging van een paar honderd meter. Draag wandelschoenen en neem een warme laag mee, want op deze hoogte koelt het snel af als er een wolk voor de zon schuift. Is de weg dicht door een aardverschuiving, dan ruil je deze dag met de vrije dag.

Een dag zonder vast programma; je chauffeur blijft beschikbaar. Wil je het rustig, dan loop je door het dorp naar het Svanetië-museum, waar zilveren iconen en handschriften uit de dorpskerken liggen. Een middenweg: met de kabelbaan van Hatsvali omhoog, dan over de open graskam van de Zuruldi zo ver als je wilt, en met de kabelbaan weer terug. Museum en kabelbaan betaal je ter plaatse. Het zwaarst is de klim naar de meren van Koruldi op ongeveer 2.700 meter: vanuit het dorp ruim 1.200 meter stijgen, een volle dag op bergschoenen. Met een 4x4 tot boven aan de steile weg wordt het een halve dag; die rit is optioneel.

Na het ontbijt verlaat je het dal; tot Martvili is het ca. 4 tot 4,5 uur netto. De weg zakt langs de Enguri naar het laagland, en in Zugdidi neem je pauze in het park bij het paleis van de Dadiani, de vorsten van Megrelië. Daarna is het nog een uur naar Martvili, een stadje tussen beboste heuvels. Je bent er tegen het eind van de middag, en de avond is vrij.

Vanuit Martvili rijd je ca. 45 minuten naar het bezoekerscentrum van de Okatse-kloof. Daar begint een wandeling door het bos naar het hangpad, en over hetzelfde pad terug: samen ongeveer zes kilometer, zo'n 130 meter stijgen en twee tot drie uur. Het hangpad zelf is 780 meter lang en aan de rotswand bevestigd, op het hoogste punt 140 meter boven de rivier; het is aan twee kanten afgesloten maar beweegt licht onder je voeten. Schoenen met grip zijn genoeg. Heb je last van hoogtevrees, blijf dan bij het uitkijkpunt aan het begin. Na de lunch is de Kinchkha-waterval aan de beurt, die over een paar kalkranden naar een groene poel valt. Gaat Okatse door regen dicht, dan begin je bij Kinchkha; na een bui staat daar het meeste water. Wie vroeg wil beginnen, vaart om tien uur eerst met een boot door de Martvili-kloof; dat is optioneel.

Ca. 4 uur netto rijden, met een pauze in Koetaisi. Op de heuvel boven de Rioni staat de Bagrati-kathedraal, begin elfde eeuw gebouwd. In 1692 blies een Ottomaans leger het dak eraf, en over de herbouw van deze eeuw wordt nog altijd gediscussieerd. Daarna gaat het door de tunnel onder de Rikoti-pas, en aan de andere kant daal je af in het dal van de Mtkvari. Tegen vijven ben je in Bordzjomi. In het kuurpark vul je bij het paviljoen een beker met het bronwater, dat lauw uit de grond komt en een beetje zout smaakt.

Vanaf je hotel is het een kwartier naar Likani, aan de rand van het stadje, waar je je bij het bezoekerscentrum van het nationale park aanmeldt; de toegang zit in de prijs. De gemarkeerde route richting Lomis Mta gaat eerst door beukenbos en hoger tussen sparren door. Waar je omkeert, bepaal je zelf: tussen de acht en twaalf kilometer heen en terug, met een geleidelijke klim van een paar honderd meter en vier tot zes uur lopen. Onderweg kun je nergens iets kopen, dus stop water en een lunch in je rugzak. Draag wandelschoenen met profiel, want na regen glijdt het pad. Bij onweer of zware regen loop je alleen het eerste stuk en schuif je de lange route naar morgen.

Op deze laatste hele dag bepaal je zelf het tempo, en je chauffeur is beschikbaar. Rustig is een ochtend in het stadje, waar villa's met houten veranda's uit de negentiende eeuw tussen de dennen staan, en een middag op een terras aan de Mtkvari. Iets meer beweging geeft het Groene Klooster bij Chitakhevi: een korte wandeling door het bos naar een kleine kerk uit de negende of tiende eeuw. Zwaarder wordt het in Bakoerjani, drie kwartier hoger in de bergen, waar je over de hellingen loopt die in de winter piste zijn; daar kun je ook optioneel te paard op pad.

Hoe laat je weggaat, hangt af van de luchthaven en de maatschappij. Met Transavia om 21:45 uit Tbilisi loop je 's ochtends nog een rondje door het park en rijd je na de middag in ca. 2,5 uur naar Tbilisi. Met Wizz Air om 15:20 uit Koetaisi ga je na het ontbijt op pad, voor een rit van ca. 2,5 tot 3 uur westwaarts. Voor het toestel van Georgian Airways om 06:40 ligt Bordzjomi te ver: dan verhuis je op dag 11 al naar Tbilisi, en die nacht komt erbij.