Gudauri met kinderen: 10 dagen wintersport in de krokusvakantie

De Soliko brengt je in gesloten zespersoonsstoeltjes naar het plateau op 2.670 meter, waar de pistes breed zijn en je het gebied in zijn geheel ziet liggen. Kinderen die rode pistes aankunnen, gaan met een ouder door met de Kudebi naar bijna 3.000 meter. Voor de anderen blijft het plateau het speelveld, met ruimte genoeg om bochten te oefenen. Wie het vandaag rustig wil houden, skiet alleen de ochtend en bouwt 's middags een sneeuwpop bij het hotel.

Halverwege de week kun je de ski's een dag laten staan. De dagexcursie naar Stepantsminda, het dorp dat veel reizigers nog kennen als Kazbegi, is optioneel en geldt voor het hele gezin. Je steekt met een 4x4 de Jvari-pas over, en vanaf het dorp gaat een terreinwagen de steile weg op naar de Drievuldigheidskerk van Gergeti, met bij helder weer de Kazbek erachter. Is de pas door lawinegevaar dicht, dan ski je die dag en probeer je het later in de week opnieuw. Wie blijft, heeft het plateau op een doordeweekse dag.

Voor de sterkste skiërs in het gezin is dit de dag van Sadzele: de lift gaat naar ruim 3.250 meter, en de weg terug is een lange rode afdaling. Die is voor kinderen die al een paar dagen skiën achter de rug hebben en een rode piste zonder stoppen afkomen. De anderen houden het bij het plateau, of nemen de ochtend vrij en gaan na de lunch weer de piste op. Waait het boven te hard, dan staan de hoogste liften stil en schuif je Sadzele een dag op.

Aan de noordkant ligt het Kobi-dal, en de gondel Kobi Pass brengt je erheen. De afdaling naar beneden is 7,5 kilometer lang. Voor kinderen is dat een hele tocht, dus plan een pauze halverwege en stop iets te drinken in de rugzak. Vinden de jongsten het te ver, dan blijft een van de ouders met hen aan de kant van het dorp, op Pirveli of het plateau. Na een week op de lange afdalingen zit de vijfdaagse skischool er vandaag op.

De laatste skidag is voor ieders favoriete pistes. Laat de kinderen kiezen waar ze nog één keer heen willen; vaak is dat de helling waar ze aan het begin van de week nog niet durfden. Aan het eind van de middag gaat het materiaal terug naar de verhuur. Voor de laatste avond is een supra optioneel: een Georgisch feestmaal waarbij de gerechten één voor één op tafel komen en de volwassenen toosten op iedereen die aan tafel zit.

Na het ontbijt rij je met de chauffeur terug naar beneden; reken op ca. 2,5 tot 3 uur tot Tbilisi. De weg daalt in bochten naar de Aragvi-vallei en loopt langs het stuwmeer van Zhinvali de vlakte in. In de stad check je in en heb je de middag voor jezelf. De oude stad is met kinderen goed te voet te doen. In Abanotubani komt warm zwavelwater uit de grond, en onder de bakstenen koepels liggen de badhuizen; een privécabine in een van die badhuizen is optioneel, en na een week skiën doet het warme water de benen goed. Erboven ligt de ruïne van de Narikala-vesting. Wie de klim te veel vindt, loopt langs de rivier naar de Vredesbrug, een voetgangersbrug van glas en staal. Het avondeten zoek je zelf; vlieg je morgen vroeg, houd de avond dan kort.

De laatste dag hangt af van je vlucht. Met Georgian Airways, om 06:40, haalt de chauffeur jullie rond 04:15 op bij het hotel; vraag dan de avond ervoor bij de receptie of er iets voor onderweg kan worden klaargezet. Gaat je vlucht pas 's avonds, zoals die van Transavia (21:45), dan blijft er een dag in de stad over: een wandeling over de Vredesbrug, optioneel een middag in een badhuis van Abanotubani, of de klim naar Kartlis Deda boven de oude stad. De rit naar de luchthaven duurt ongeveer 25 minuten. De vertrektijden zijn die van de zomerdienstregeling 2026; in de winter kunnen ze anders zijn.