Kuurreis Georgië: 8 dagen baden, bronnen en bosluchten

Het water van Tskaltubo komt met 33 tot 35 graden uit de grond, ongeveer de temperatuur van je lichaam, en bevat van nature een kleine hoeveelheid radon. 's Ochtends heb je een privécabine in badhuis nummer 6, een kuurbad uit de Sovjettijd dat nog met de tegels en cabines van toen in bedrijf is. Kuurgasten liggen er traditioneel een kwartier tot twintig minuten in. Daarna loop je door het park langs de sanatoria, gebouwd tussen de jaren dertig en vijftig, elk in een eigen stijl. Een paar zijn opgeknapt, andere staan leeg met bomen in de trappenhuizen. Vanaf de jaren negentig woonden er gezinnen die uit Abchazië moesten vluchten; in 2023 zijn de meeste naar nieuwbouw verhuisd. De gebouwen bekijk je van buiten. In het museum bij het badhuis zijn de vertrekken bewaard waar Stalin kwam kuren. De middag is vrij: lezen op een bank in het park, of een kwartier rijden naar de Prometheus-grot, die optioneel is.

Sairme ligt in de beboste heuvels ten zuiden van Koetaisi, op ongeveer 950 meter: een klein kuuroord met hotels, een park en tappunten waar het bronwater uit de grond komt. De rit duurt ca. 1 tot 1,5 uur. Voorbij Baghdati wordt de weg smal en bochtig en klimt hij door het bos omhoog. In het dorp ontspringen verschillende bronnen die sinds de jaren dertig als geneeskrachtig gelden, en je proeft ze één voor één bij de tappunten. Daarna loop je over de paden door het bos rond het dorp, zo ver als je zelf wilt. Boven in Sairme is het een paar graden koeler dan in het dal, en in juli en augustus merk je dat meteen. Na de lunch rijd je terug, zodat je halverwege de middag in Tskaltubo bent. Heb je de Prometheus-grot gisteren overgeslagen, dan kan dat alsnog.

Na het ontbijt rijd je terug naar het oosten, ca. 2,5 tot 3 uur netto. Bij Khashuri verlaat je de snelweg en volg je de Mtkvari naar het zuiden een smalle, beboste kloof in. Daar ligt Bordzjomi, op ongeveer 800 meter. In de Sovjettijd was dit het bekendste mineraalwater van het rijk, en het wordt hier nog altijd gebotteld. Rond het middaguur ben je er. 's Middags loop je het kuurpark in, dat langs het riviertje de Borjomula het dal in loopt. In het bronpaviljoen tap je het water zelf: lauw, licht zout en met een mineralige bijsmaak die je uit de fles niet kent. Aan de rand van het park stap je in een cabine van de kabelbaan, die je naar een plateau hoog boven de kloof brengt; van daar kijk je over de daken en de beboste hellingen. Dezelfde cabine zet je weer beneden af, en heb je de vroege avond voor jezelf.

Het nationaal park Bordzjomi-Kharagauli begint vlak buiten het stadje en is een van de grootste nationale parken van Georgië. Je registreert je bij het bezoekerscentrum, en je chauffeur brengt je in een kwartier naar Likani, waar een gemarkeerd pad het bos in loopt. Het stijgt geleidelijk door sparren, dennen en beuken; waar je omkeert, bepaal je zelf. Reken op twee tot drie uur heen en terug, op schoenen met grip: na een regenbui wordt het pad glibberig. Rond de lunch ben je terug in Bordzjomi. De middag kan drie kanten op: niets doen op een terras aan de Mtkvari, nog een keer naar het bronpaviljoen, of met je chauffeur naar het Groene Klooster bij Chitakhevi, een kerkje van groenige steen uit de negende of tiende eeuw dat je vanaf de weg te voet bereikt.

Je vertrektijd bepaalt hoe deze dag eruitziet. Gaat je Transavia-toestel om 21:45, dan blijft de ochtend over voor een laatste beker bronwater of een rondje langs de rivier in Bordzjomi, en stap je na de lunch in de auto voor de rit van ca. 2,5 uur naar de luchthaven van Tbilisi. Staat er 06:40 en Georgian Airways op je ticket, dan ruilen we de tweede nacht in Bordzjomi om: je chauffeur brengt je op dag 7 na de boswandeling naar Tbilisi, waar je dicht bij de luchthaven overnacht. Dag 8 telt in dat geval niet mee. De vertrektijden zijn die van de zomerdienstregeling 2026.