De oudste sporen: 8 dagen archeologie in Georgië

Vandaag verhuis je naar het westen, ca. 3 uur netto, met twee stops die samen het grootste deel van de dag vullen. Eerste stop, dertig minuten buiten de stad: Mtskheta, tot in de zesde eeuw de koningsstad van Iberië. In de Svetitskhoveli-kathedraal uit de elfde eeuw liggen Georgische koningen begraven; de kerk staat in 2026 deels in de steigers, met de ingang via een zijdeur. Schouders en knieën zijn bedekt, en vrouwen nemen zelf een hoofddoek mee. Daarna volg je de Mtkvari naar Uplistsikhe, een stad die vanaf het eerste millennium voor Christus in een zandstenen helling is uitgehakt: zalen met gebeeldhouwde plafonds, wijnkelders, een hoofdstraat met treden en bovenop een kerk uit de negende eeuw. Er is weinig schaduw en waar de rots is uitgesleten, is hij glad. Halverwege de middag rijd je verder, over de bergrug naar Koetaisi, waar je twee nachten blijft.

In ca. 1 uur rijd je naar het zuidwesten, naar Vani. Op een heuvel boven het dal lag hier een tempelstad van Colchis, het koninkrijk waar de Griekse mythe het Gulden Vlies plaatst. Op het terrein zie je de funderingen van altaren, een stuk stadsmuur met een poort en trappen die de helling op lopen; in het museum ernaast ligt wat uit de graven kwam, van gouden sieraden tot bronzen beelden. Op maandag is het museum dicht. Terug langs Koetaisi rijd je de heuvels in naar Gelati. David de Bouwer begon hier in 1106 aan een klooster met een eigen academie, waar leraren Griekse filosofie uitlegden. Het goud in de apsis van de hoofdkerk is een mozaïek van de Maagd, gelegd in de twaalfde eeuw, en de muren eromheen zijn tot in de koepel beschilderd. Ook hier gelden bedekte schouders en knieën. Tegen vijven ben je terug in je hotel.

Het Historisch Museum van Koetaisi staat midden in de stad en is in een uur te zien: bronzen bijlen en beeldjes uit Colchis, en vondsten uit de streek tot in de negentiende eeuw. Op de Ukimerioni-heuvel erboven staat de Bagrati-kathedraal, die koning Bagrat III rond het jaar 1000 liet bouwen. Bij een aanval van Ottomaanse troepen in 1692 ging het dak eraf, en pas na een restauratie is hij weer in gebruik als kerk. Vanaf het plein ervoor zie je de stad en de Rioni. Na de lunch rijd je ca. 2,5 uur netto oostwaarts, over de bergrug en via Khashuri, waar de weg afbuigt naar de beboste Mtkvari-kloof en Bordzjomi. Halverwege de middag ben je er. De toegang tot het kuurpark zit in de reis; in het park staat een paviljoen waar je het lauwe, zoute mineraalwater van het stadje uit de bron drinkt.

Ca. 1 uur 45 netto rijd je zuidwaarts, door Akhaltsikhe en Aspindza, terwijl de hellingen langs de rivier steeds kaler worden. Bij Khertvisi stop je onder een vesting op een rotspunt waar de Paravani in de Mtkvari uitkomt, met muren uit de tiende tot veertiende eeuw. Verderop ligt Vardzia in een steile wand. In de twaalfde eeuw lieten Giorgi III en daarna zijn dochter Tamar er een klooster en schuilplaats uithakken, met honderden ruimtes over dertien verdiepingen. Een aardbeving in 1283 brak de voorkant weg, en sindsdien liggen kamers, kelders en kapellen open in de rots. In de kerk van de Maria-Tenhemelopneming is een fresco bewaard waarop Tamar zelf staat. Een elektrisch wagentje brengt je van de kassa naar de ingang; daarna gaat het over trappen, door smalle tunnels en langs randen met een leuning. Reken op twee uur, met weinig schaduw. In de vroege avond ben je terug in Bordzjomi.

Je vlucht bepaalt hoe deze dag loopt. Transavia vertrekt om 21:45: dan heb je een rustige ochtend in Bordzjomi en ga je rond twee uur op weg naar het vliegveld van Tbilisi, ca. 2,5 uur rijden. Georgian Airways vertrekt om 06:40, en dan haalt je chauffeur je rond half twee 's nachts op in Bordzjomi; deze dag telt dan niet mee. Na de Vardzia-dag nog naar Tbilisi doorrijden zou dag 7 te lang maken, en daarom raden we bij deze reis een terugvlucht in de avond aan. De vertrektijden zijn die van de zomerdienstregeling 2026.