Wijnland Georgië: 8 dagen wijn van Kacheti tot Racha

Je vertrekt pas om tien uur. Gelati ligt op 25 minuten in de heuvels: het klooster van David de Bouwer uit 1106, met een academie en een kerk die tot in de koepel beschilderd is. Motsameta, vijf minuten verderop, hangt op een rotsrichel boven een lus van de rivier. Daarna rijd je naar een familie in een dorp in de buurt, waar de kelder onder het huis ligt. In Imereti heet de qvevri een churi, en de wijnmakers laten maar een deel van de schillen meegisten, zodat de witte wijn van Tsolikouri en Tsitska frisser blijft dan die van Kacheti. Als je de smaak van eergisteren nog weet, proef je het verschil. De middag is vrij: de Bagrati-kathedraal en de overdekte markt liggen op loopafstand van het hotel, en optioneel zijn de Prometheus-grot (op maandag dicht), met een boot over een ondergrondse rivier, en de verlaten kuurpaleizen van Tskaltubo.

Racha ligt achter de bergen ten noordoosten van Koetaisi, ca. 2 uur rijden per richting. Via het mijnstadje Tkibuli klimt de weg in haarspeldbochten naar de Nakerala-pas, waar je bij helder weer over Racha uitkijkt, en daalt dan langs het stuwmeer van Shaori. In Nikortsminda staat een kathedraal uit het begin van de elfde eeuw, met gevels vol gehouwen figuren, dieren en ranken. Bij Ambrolauri liggen de wijngaarden van Khvanchkara op steile hellingen boven de Rioni. Van de druiven Aleksandrouli en Mujuretuli maakt een familie hier een halfzoete rode wijn: de gisting valt in de koude herfst stil voordat alle suiker is omgezet. Je proeft hem in de kelder, met de wijnmaker erbij. Rond vijf uur rijd je terug, en tegen zevenen ben je in Koetaisi. Hangt er mist op de pas, dan zie je weinig van het dal, maar de kerk en de kelder blijven.

Terug naar het oosten gaat het vandaag in één ruk over de snelweg, ca. 2,5 uur netto. Rond lunchtijd stop je voor de deur van het hotel in de hoofdstad, en daar houdt de rol van je chauffeur op: de stad doe je te voet. Wat je met de middag doet, kies je zelf. Optioneel zijn een privébad in Abanotubani, waar het water zwavelig en heet uit de grond komt, en 's avonds een maaltijd met polyfone zang. Wie niets wil plannen, slentert naar de Droge Brug en zoekt een terras aan de Mtkvari.

De oude stad loop je, en de eerste helling neem je met de kabelbaan: vanaf het Rike-park zweef je over de Mtkvari naar de vesting Narikala, waarvan vooral muren en torens over zijn. Contant geld nemen ze bij de kabelbaan niet aan; de Metromoney-kaart waarmee je betaalt, krijg je van ons. Bij harde wind of onweer stopt de baan, en dan neem je de Betlemi-trappen omhoog. Een stukje over de kam staat Kartlis Deda, de Moeder van Georgië: een aluminium beeld van twintig meter met een zwaard in de ene hand en een schaal wijn in de andere, voor vijanden en voor gasten. Omlaag loop je langs de koepels van de zwavelbaden en door straatjes met houten balkons. 's Middags is een kookles optioneel, waarin je khinkali maakt, gevulde deegbuidels waarin bij het koken een slok bouillon ontstaat. 's Avonds schenken de wijnbars in de oude stad wijn van kleine kelders uit het hele land.

Wat er van dag 8 overblijft, bepaalt je ticket (vluchttijden: stand oktober 2026). Gaat het toestel van Transavia om 21:45, dan heb je nog een hele dag in de stad: voor de rommelmarkt bij de Droge Brug, een rit met de funiculaire naar de Mtatsminda, die optioneel is, of een laatste fles bij een wijnwinkel in de oude stad. De terminal is daarna met een privétransfer ca. 25 minuten rijden. Bij Georgian Airways, dat om 06:40 opstijgt, word je rond kwart over vier opgehaald en telt deze dag niet mee.