Halfwoestijn in bloei: 8 dagen Vashlovani en David Gareja

Om acht uur sta je bij het bezoekerscentrum van de beschermde gebieden in Dedoplistskaro. De vergunning voor de grenszone is vooraf aangevraagd; hier hoor je welke sporen vandaag begaanbaar zijn. Daarna rijdt de jeep ca. 2 uur over onverhard spoor naar het zuiden. In april en mei is de steppe een paar weken groen, met daartussen ijl bos van wilde pistache en jeneverbes. Dan beginnen de ariqebi, zoals ze hier de kale kleiruggen noemen, door regen uitgesneden tot ribbels en geulen. Bij Takhti-Tepha, in het uiterste zuiden van het park, komt uit een veld van zo'n twee dozijn kegels koude grijze modder omhoog. Schaduw en winkels zijn er niet: water, een lunch uit Dedoplistskaro, een hoed, dichte schoenen en je paspoort gaan mee. Sluit de administratie de sporen na een stevige bui, dan schuift Takhti-Tepha naar morgen. Tegen vijven ben je weer in het stadje.

Je vertrekt vroeg, want roofvogels zijn het actiefst in de uren na zonsopgang. De Adelaarskloof (Artsivi Kheoba) is een van de natuurmonumenten van Vashlovani, en voor deze kloof heb je geen vergunning nodig. Ook hierheen gaat het over onverhard spoor, dus de jeep rijdt nog een dag mee. In de kloofwanden broeden arenden en gieren, en boven de kleiruggen jagen de vale gier, de monniksgier en de keizerarend. Met een eigen verrekijker zie je ze ook op de richels zitten. Voor de middaghitte zit je weer in Dedoplistskaro; de middag heb je voor jezelf. Je kunt op je gemak door Dedoplistskaro wandelen, of je laat je chauffeur je tegen zonsondergang nog een keer naar de kloof brengen.

De langste rit van de reis brengt je terug naar de hoofdstad: ca. 3,5 tot 4 uur netto. Na ruim een uur, als je de Alazani-vallei door bent, stop je bij Bodbe, het nonnenklooster op de helling onder Signagi waar de heilige Nino begraven ligt. Een trap van zeshonderd treden gaat naar de bron die haar naam draagt; omlaag gaat vlot, terug kost een stevige twintig minuten. Rond twee uur ben je bij je hotel in Tbilisi en is de rest van de dag vrij. Na een week stof kun je optioneel een privékamer in de zwavelbaden huren, met water van een graad of veertig.

De laatste volle dag is van jou, zonder auto en zonder programma. Heb je na een week steppe zin in groen, loop dan vanuit Abanotubani de kloof achter de zwavelbaden in, langs een waterval, naar de botanische tuin. Wil je liever binnen zijn, dan is het Nationaal Museum met het goud uit Colchis en de schedels van Dmanisi optioneel; op maandag is het dicht. En wie iets met de handen wil doen, volgt optioneel een kookles en vouwt khinkali, deegzakjes met gekruid gehakt en bouillon erin.

Hoe lang je nog in Tbilisi bent, hangt af van je vlucht. Bij Georgian Airways, vertrek 06:40, ga je om 04:15 de deur uit; deze dag valt dan eigenlijk weg. Bij Transavia, vertrek 21:45, heb je nog een volle dag in de stad, en past de kookles of het museum van gisteren ook vandaag nog. De privétransfer naar de luchthaven aan de oostkant van de stad duurt ca. 25 minuten.