Het ommuurde stadje op de rand van de Alazanivallei: 4,5 kilometer achttiende-eeuwse muur met 23 torens, pastelkleurige huizen en de hele Kaukasus als uitzicht.
Bestemming in Georgië
Signagi (სიღნაღი, ook geschreven als Sighnaghi) is een stadje van ongeveer 1.500 inwoners in de regio Kacheti, gebouwd op een steile heuvelrug boven de Alazanivallei. De naam komt van het Turkse sığınak, schuilplaats, wat precies verklaart waarom er een muur van 4,5 kilometer met 23 torens omheen staat.
Koning Erekle II liet die muur in 1762 bouwen als toevluchtsoord voor de boeren uit de vallei tijdens invallen uit het zuiden. Het hele ommuurde gebied is veel groter dan het bewoonde stadje: er lag ruimte voor de mensen én hun vee. Grote delen van de muur staan er nog en zijn vrij toegankelijk; je kunt over een stuk ervan lopen.
Signagi kreeg in 2007 een grondige restauratie: gevels in pastelkleuren, houten balkons, straatlantaarns en keien. Dat maakt het fotogeniek, en ook toeristisch. In het hoogseizoen staan er bussen; wie er slaapt, heeft het stadje vanaf een uur of zes ’s avonds weer voor zichzelf.
| Georgisch | სიღნაღი (Signagi) |
| Hoogte | ± 800 m (720–836 m) |
| Vanaf Tbilisi | 110 km / ± 2 u |
| Vanaf Telavi | 70 km / ± 1 u 30 |
| Inwoners | ± 1.500 |
| Stadsmuur | 4,5 km, 23 torens, 1762 |
| Aanbevolen verblijf | 1–2 nachten |
Het uitzicht
Vanaf de muur kijk je over de hele Alazanivallei tot aan de sneeuwgrens van Dagestan.
De stadsmuur
Vrij toegankelijk, met uitzicht over de hele Alazanivallei.
De vestingmuur werd in 1762 in opdracht van Erekle II gebouwd. Hij is ongeveer 4,5 kilometer lang, 4,5 meter hoog en anderhalve meter dik, en telt 23 torens. Elke toren draagt de naam van een dorp uit de vallei waarvan de bewoners er bij gevaar heen trokken. Het ommuurde gebied van ongeveer veertig hectare is veel groter dan het stadje zelf, omdat er ook vee in moest passen.
Bij de Kvirike-toren aan de zuidkant is een trap naar boven; van daaruit loop je een stuk over de weergang. Er is geen hek, dus je kunt er ook bij zonsopgang op. Er zit geen reling: met kleine kinderen of bij regen is het glad. Reken op een half uur voor het loopbare deel.
Vanaf de muur kijk je over de volle breedte van de Alazanivallei naar de wand van de Grote Kaukasus, de grens met Dagestan. Overdag hangt er meestal nevel in de vallei; het helderst is het vlak na zonsopgang en in het laatste uur voor zonsondergang. Van november tot april is de kans op sneeuwtoppen het grootst.
Binnen de muren, aan de rand van het ommuurde terrein, staat een kerkje uit dezelfde periode. Het is klein en zelden open, maar de wandeling erheen door het lege ommuurde gedeelte laat zien hoe groot die vesting eigenlijk was: je loopt tien minuten door gras en boomgaard voor je bij het volgende gebouw bent.
Door het stadje
Signagi is klein genoeg om in twee uur te belopen, en groot genoeg om er twee dagen te blijven.
Het Signagi-museum hoort sinds 2007 bij het Georgisch Nationaal Museum. Op de begane grond staat archeologie uit Kacheti; op de eerste verdieping hangt een vaste collectie van Niko Pirosmani (1862–1918), de zelfgeleerde schilder die in deze streek werd geboren en zijn hele leven arm bleef.
Pirosmani schilderde op zwart wasdoek, meestal in ruil voor eten in de kroegen waar hij kwam. Dat je zijn werk hier ziet hangen, twintig kilometer van waar hij vandaan kwam, is de reden dat dit museum meer indruk maakt dan de collectie in Tbilisi.
Open dinsdag tot en met zondag van 10 tot 18 uur, laatste toegang half zes; op maandag is het museum dicht.
Rond het pleintje met de fontein staan de restaurants, de wijnwinkels en het gemeentehuis. Dit is waar de dagbussen stoppen en waar het tussen tien en drie het drukst is. De keien, de gaslantaarns en de pastelgevels zijn allemaal van de restauratie van 2007: mooi gedaan, maar geen origineel achttiende-eeuws straatbeeld.
Aan de valleikant loopt een balustrade langs de rand van het stadje, met bankjes en een paar cafés. Hier zit je met de hele vallei voor je. Vroeg in de ochtend hangt er vaak mist onder je die tegen achten oplost. Dat is het moment waar fotografen voor komen. Zie ook fotografie in Georgië.
Vanaf het plein lopen steile trappen en straatjes naar beneden, langs huizen met houten balkons en wijnranken over de stoep. Dit deel is niet gerestaureerd en daardoor interessanter: was aan de lijn, kippen, een oude Lada. Loop het rondje tegen de klok in, dan klim je aan het eind terug in plaats van in het begin.
Klooster Bodbe
Twee kilometer van het stadje, en voor Georgiërs de belangrijkste pelgrimsplek van het land na Mtskheta.
Nino was een vrouw uit Cappadocië die in de vierde eeuw naar Iberië (het toenmalige Oost-Georgië) trok en volgens de overlevering koning Mirian III tot het christendom bekeerde. Georgië werd daarmee rond 337 een van de eerste christelijke staten ter wereld. Ze stierf in Bodbe en werd er begraven; het klooster staat op haar graf.
Het complex bestaat uit een kerk uit de negende eeuw, in de zeventiende en negentiende eeuw verbouwd, een losstaande klokkentoren en een grote verzorgde tuin met cipressen. Het is een werkend nonnenklooster. De graftombe ligt in een zijkapel; er staat vrijwel altijd een rij.
Onder het klooster lopen zo’n zeshonderd treden steil naar beneden naar de bron van de heilige Nino, met een doopbad waar pelgrims zich onderdompelen. Het pad terug omhoog is zwaar in de zomerhitte; er rijden ook shuttlebusjes.
Bodbe is dagelijks open: van april tot en met oktober van 9 tot 19 uur, van november tot en met maart van 9 tot 18 uur. Bedekte schouders en knieën zijn verplicht; neem als vrouw een rok en hoofddoek mee, want ze liggen er niet altijd klaar. Twee kilometer vanaf Signagi, te lopen in een half uur of met je chauffeur.
Stad van de liefde
De bijnaam “stad van de liefde” is vooral marketing, met twee verhalen erachter.
In Signagi staat een huwelijkshuis waar Georgische stellen zonder wachttijd trouwen; jarenlang kon dat zelfs dag en nacht. Dat trekt stellen uit het hele land, en sinds een paar jaar ook buitenlandse.
Het gevolg zie je op zaterdag in het stadje: bruidsparen op de uitkijkterrassen, geclaxonneerde stoeten door de smalle straten en fotografen op elke hoek. Charmant om te zien, druk om doorheen te lopen.
De tweede reden ligt bij Niko Pirosmani, die volgens het verhaal verliefd werd op de Franse actrice Margarita en op haar naamdag het plein voor haar hotel liet volleggen met bloemen; hij zou alles wat hij bezat hebben verkocht om ze te kunnen kopen. Of het echt zo is gegaan, staat niet vast; het verhaal werd wereldberoemd door het Russische lied Miljoen scharlaken rozen.
Omdat Pirosmani uit deze streek kwam en zijn werk in het museum van Signagi hangt, is het verhaal aan het stadje blijven plakken.
Trouwen in Georgië als buitenlander vraagt om een paar documenten vooraf (paspoort, ongehuwdverklaring, soms een beëdigde vertaling). De regels wijzigen regelmatig. Controleer ze bij de Georgische burgerlijke stand of via ons voor je iets vastlegt.
Wijn & eten
Het stadje ligt boven de wijnvelden, niet ertussen; de kelders liggen aan de voet van de heuvel.
Handig en prima kwaliteit, maar je proeft wijn die van elders komt. Voor de kelder zelf moet je de heuvel af.
Hier zit het echte werk: qvevri in de vloer, de eigenaar die zelf inschenkt en aan het eind een fles meegeeft. In onze reizen spreken wij het bezoek vooraf af.
Eet op het terras bij zonsondergang.
Rijd je zelf, dan geldt een alcohollimiet van 0,3 promille, in de praktijk nul. Voor een proefmiddag regelen we een chauffeur. Meer over de keuken: gastronomie in Georgië.
Twee nachten Tbilisi, twee nachten Signagi boven de Alazani-vallei. Een eigen chauffeur, een kookworkshop, een kelderproeverij bij een familie die zelf wijn maakt, en een feestmaal met toosten en zang.
Twee nachten in de wijnstreek, drie in de bergen aan de voet van de Kazbek en twee in Tbilisi. Met een eigen chauffeur, een proeverij bij een wijnmakende familie en een jeep naar de Truso-vallei.
Vijftien dagen van oost naar west: Tbilisi, de Alazani-vallei, Kazbegi, de canyons van Imereti, drie nachten Svanetië en drie nachten aan de Zwarte Zee. Heen via Tbilisi, terug vanaf Koetaisi.
Drie weken door heel Georgië, in zes hotels van drie of vier nachten, met een eigen chauffeur vanaf de wijnstreek en vier dagen die je zelf invult.
In de omgeving
Signagi ligt in de zuidoosthoek van de vallei, dichter bij de halfwoestijn dan bij de bergen.
Aan de voet van de heuvel ligt Tsnori, het gewone stadje waar de doorgaande weg loopt en waar de marsjroetka’s stoppen. Weinig te zien, maar het is het knooppunt: hiervandaan gaat het naar het oosten richting Lagodechi en de grens met Azerbeidzjan, naar het noorden richting Telavi en naar het westen terug naar Tbilisi.
Ten zuiden van Signagi verandert het landschap binnen twintig kilometer van wijngaard in steppe. Dat is de route naar Dedoplistskaro, de toegangspoort tot Nationaal Park Vashlovani, en verder naar David Gareja over een deels onverharde weg. Beide zijn dagtrips van hieruit, maar geen van beide met een gewone huurauto.
Hoe kom je er
Eén route, vlak asfalt, en de laatste vier kilometer steil omhoog.
| Manier | Duur | Waar vandaan |
|---|---|---|
| Met je chauffeur | In onze reizen± 2 u | Vanaf je hotel, via Sagarejo en Tsnori |
| Eigen auto | ± 2 u | ± 110 km goede weg via Sagarejo, afslag bij Tsnori |
| Marsjroetka | 2 – 2 u 30 | Busstation Navtlugi bij metro Samgori |
| Vanuit Telavi | ± 1 u 30 | 70 km door de wijndorpen van de zuidvallei |
In Signagi zelf heb je geen auto nodig; het stadje is te klein en de straten zijn te steil om te parkeren. Zie ook vervoer in Georgië.
Beste reistijd
Signagi ligt driehonderd meter hoger dan Telavi en is daardoor ’s zomers aanzienlijk aangenamer.
December–februari
Stil en helder
0–8 °C, veel gesloten adressen, maar de helderste luchten van het jaar: de Kaukasus staat dan wit en scherp aan de horizon. Museum en Bodbe blijven open. Sneeuw in het stadje komt voor.
Maart–april
Groen
12–20 °C, de vallei loopt uit en de bergen dragen nog sneeuw: het beste contrast van het jaar vanaf de muur. Wisselvallig weer en veel ochtendmist onder in de vallei.
Mei–juni
Beste maanden
20–27 °C, lange avonden op de terrassen, alles open en nog geen bussen. Op de heuvel is het ’s avonds al fris genoeg voor een trui. De aangenaamste periode om hier te slapen.
Juli–augustus
Druk
28–33 °C, maar door de hoogte koelt het ’s avonds af. Dit is het hoogseizoen: dagbussen tussen tien en drie en op zaterdag bruiloften. Vroeg opstaan lost het meeste op.
September–oktober
Oogst
De rtveli in de vallei onder je: trekkers vol druiven, open kelders en 18–26 °C. Vraag je reis maanden vooruit aan.
November
Nazomer
10–17 °C, rode wijngaarden en lege straten. Regenachtiger, maar op een heldere dag is het uitzicht dan het verst. Veel restaurants gaan halverwege de maand op winteruren.
Zie ook de beste reistijd voor Georgië en de herfst in Georgië. Signagi ligt onderweg in de Kloosterroute van acht dagen en is het startpunt van acht dagen Vashlovani en David Gareja.
Zo werken wij hier
Signagi ligt op twee uur van Tbilisi en wordt daarom vaak als dagtrip gedaan. Dan zie je het stadje op het drukste moment. Bij zonsopgang en na zessen is het leeg. Dat is het verschil tussen een foto en een avond.
Van de stadsmuur en Bodbe tot vervoer, overnachten en de keuze met Telavi.
Met de auto is het 110 kilometer over goede weg, ongeveer twee uur, met een steile klim op het laatst; in onze reizen rijdt een eigen chauffeur. Marsjroetka’s vertrekken vanaf busstation Navtlugi bij metro Samgori en doen er 2 tot 2,5 uur over.
Het stadje zelf loop je in twee uur rond, inclusief het museum en een stuk stadsmuur. Met Bodbe erbij is het een halve dag. Toch adviseren we één of twee nachten: de dagbussen zijn er tussen tien en drie, en Signagi is juist bij zonsopgang en ’s avonds op zijn best, want dan is het stadje leeg.
Ja. Bij de Kvirike-toren aan de zuidkant gaat een trap omhoog naar de weergang; je kunt een aanzienlijk stuk lopen. Er is geen hek en geen openingstijd, dus ook bij zonsopgang. Er zit ook geen reling: met kleine kinderen of bij nat weer is voorzichtigheid nodig. Reken op een half uur.
Het klooster is dagelijks open: van april tot en met oktober van 9 tot 19 uur, van november tot en met maart van 9 tot 18 uur. Het ligt twee kilometer buiten Signagi: een half uur lopen langs de weg, of een paar minuten met je chauffeur. Bedekte schouders en knieën zijn verplicht. Naar de bron in het dal zijn het zo’n zeshonderd treden.
Signagi voor het uitzicht en de sfeer: ommuurd, hoog, pastelkleurig, met de hele vallei onder je. Telavi voor het praktische: groter, centraler ten opzichte van de wijnhuizen en kloosters, en een gewone stad in plaats van een decor. Wie twee tot vier nachten in Kacheti heeft, doet ze allebei.
Het is vooral een marketingnaam. Er zit een huwelijkshuis waar stellen zonder wachttijd trouwen, jarenlang zelfs dag en nacht, en dat trekt stellen uit heel Georgië. De bijnaam wordt versterkt door het verhaal van schilder Niko Pirosmani, die uit deze streek kwam en volgens de overlevering een plein liet vol leggen met rozen voor de actrice Margarita.
Tussen tien en drie wel, vooral in juli en augustus: dan staan er dagbussen uit Tbilisi op het plein. Maar ’s ochtends vroeg en na zessen is het stadje vrijwel leeg. Wie overnacht, merkt weinig van de drukte. Zaterdag is bruiloftsdag: gezellig, maar rumoerig.
In het stadje zelf zitten wijnwinkels met een proeflokaal: drie tot vijf wijnen, zonder dat je hoeft te rijden. De echte kelders liggen beneden in de dorpen Bodbiskhevi, Vakiri en Anaga, tien tot twintig minuten rijden. Daar proef je in een marani met qvevri in de vloer, meestal met brood en kaas erbij.
Binnen de muren slaap je in een gastenverblijf of een klein hotel, vaak met valleizicht en ontbijt. Wij zoeken een kamer binnen de muren, met uitzicht op de vallei als je dat wilt. In september en oktober zijn de kamers met uitzicht maanden vooruit weg; vraag je reis dan op tijd aan.
Ja: ongeveer vier uur rijden heen en terug, en genoeg tijd voor het stadje, de muur en Bodbe. Wat je mist is het licht: precies de twee uur waarin Signagi het mooist is, val je samen met de terugreis. Wie kan, blijft slapen.
Beperkt. Het stadje ligt op een helling en de straten zijn van keien, met stevige hoogteverschillen en trappen. Het centrale plein, de uitkijkbalustrade en het museum zijn wel goed bereikbaar en liggen dicht bij elkaar. De stadsmuur en de zijstraatjes zijn dat niet. Bodbe zelf is vlak, het pad naar de bron beneden juist heel steil.
Allebei is goed: het is hetzelfde stadje, სიღნაღი in het Georgisch. Sighnaghi is de officiële Georgische schrijfwijze in Latijnse letters. Signagi is de kortere schrijfwijze die wij aanhouden. Op borden en in Google Maps staat meestal Sighnaghi, soms Signagi.
Vertel ons wanneer je reist, dan zoeken we een kamer met valleizicht binnen de muren en zetten we er de kelders beneden, Bodbe en Telavi omheen. Met een chauffeur, zodat iedereen kan proeven.
Geen betaling vóór akkoord
